www.blog.central.is/skinnpjotlurnar

 

Ný síða sem við og nokkrar aðrar svalar píur vorum að búa til! Endilega kíkja!

Snilld 

 

 

P.S. 6 DAGAR Í MALLORCA!! 

Ok hversu margir verða veikir á sumrin? Tja ég veit að ég er allavega ein af þeim fáu heppnu. Í dag er ég ekki búin að fara út úr húsi í 4 daga eeen skrepp þó út á eftir að sækja ný lyf. Er með eitthvað sem kallast kossageit (og nei, það er þó ekki kossasjúkdómur) og er öll í sárum í andliti:/. Það er sagt að þetta smitist mjög auðveldlega og ég vona bara innilega að ég hafi ekki smitað neinn um síðustu helgi þegar ég var að faðma alla í gríð og erg, og ef ég hef gert það þá biðst ég innilegrar afsökunar á því. Lífið heima er búið að vera rosalegt, er búin að horfa á nokkrar seríur af South Park, Simpsons, Seinfeld, Family guy, Drawn together auk mynda eins og Kill Bill 1 og 2, Jackie Brown, the Big Lebowsky og hitt og þetta. En já ég veit ekki af hverju ég er að blogga um þetta eymdarlíf mitt hér... Já svo er ég  líka ekki með símann minn.. damn.

En ef ykkur leiðist ekki hika við að hringja í 5511996, er ein heima svo þið eruð ekki að trufla neinn nema mig

-Edda P

 

Ps. ef ég hef smitað einhvern er þeirri manneskju gvuðvelkomið að kíkja í heimsókn og deyja úr leti yfir vídjó 

Hún Arnrún Þorsteinsdóttir átti afmæli í gær og er þess vegna ekki lengur barn, heldur Konubarn eða bara ein af fullorðnu manneskjunum Veijveij við fögnuðum því allrækilega í gær en hún bauð okkur í grill og fjör heima hjá henni. Það var geðveikt.

Hún er bestust og sætust og skemmtilegust og yndislegust, við eigum allar margar milljón frábærar minningar með henni og þeim fjölgar ört. Hún gengur í gegnum lífið með bros á vörum og dillar sér í takt við tónlistina sem hljómar innra með henni, hristir sig jafnvel. Brátt mun hún yfirgefa okkur og klakann í leit af ævintýrum og fjöri í USA, þar mun hún eflaust heilla margan karlpeninginn, heartbreaker, en við bíðum svo spenntar eftir henni hér heima og vonum að þetta ár líði fljótt. En allvega ástin mín ég ætlaði bara að segja Til hamingju með afmælið í gær lööööööv,

uuu okei bæ.

Ok ég veit ekki hvort þið hafið séð þetta en ég var að sjá þetta í fyrsta skipti í bloggi hjá Elínu Eddu á 101-chicks og varð bara að setja þetta hér líka!

 Seinasta þriðjudag barði ég tvær stelpur (: Ég er stooolt Allavega ein heitir hófí og ástæðan fyrir að ég barði hana er sú að HÚN kærði fjólu stóru sistir mína :@ helvítis beyglan en allavega já rebekka byrjaði þetta hún labbaði að henni og sló hana og gellan fór að væla :’ og labbaði útúr tívolíinu og þá byrjuðum við að rífa kjaft við hana (: og hún reif kjaft til baka helvítis tíkin þannig ég reif í hárið á henni og bombaði henni í jörðina svo tók ég hana aftur uppá hárinu og bombaði 1000 sinnum í andlitið á henni =) sem er bara gott hjá mér (: en allavega sko hún hljóp í burtu í áttina að smáralind heimska gella en allavega þar hittum við hina gelluna sem ég þekki ekki shitt sko hún byrjaði með kjaft við Guðrún Ernu þá bara lömdum ég og Guðrún Erna hana og stappaði oná andlitinu á henni gott hjá mér (: en allavega hún fór að hágráta…

þegar hún fór kom löggan og ég bara shit nei !! og löggan kom og tók mig og ég sparkaði í hana og hrækti framan í hana og hún lét mig í handjárn og henti mér inní bíl og við fórum á löggustöðina í kópavogi og eikkað og rebekka var líka tekin það komu þrír löggubílar en allavega ég hélt að hófí hefði kært okkur og ég fór í yfirheyrslu og sagði frá málinu með hófí og rebekka sagði frá málinu með hina stelpuna og rebekka gerði ekki neitt við hana þannig ég kom rebekku í vesen og það var verið að tala um gelluna sem ég og guðrún lömdum bara en ekki rebekka en ég og rebekka enduðum inná stuðlum og rebekka átti að vera þar í minnsta lagi viku…

 Þetta er stelpa sem er fædd '93!! Þetta er ógeðslegt. Það kom líka frétt um þetta á mbl.is og þið getið séð hana í þessu sama bloggi hjá Elínu. En vá ég er í sjokki! Þessi Hófí sem þær börðu fyrst er vinkona systra minna, lítil og mjó sæt stelpa sem hefði aldrei getað varið sig! Það á að taka þessar stelpur og senda þær í einangrun! Gosh

Sælt veri fólkið! Þá er enn önnur vikan hafin og ekkert nema blíðskapar veður, sem er frekar leiðinlegt fyrir mig þessa stundina þar sem ég er að vinna inni á litlum lager. Strákarnir í vinnunni nudda mér stanslaust uppúr því og bjuggu til lítinn tips bauk fyrir mig svo ég gæti safnað mér fyrir ljósabekkja lampa.... ég er greinilega ekki nógu tönuð

Um helgina kíkti ég útá land með pabba og brósa. Við fórum í river rafting í Hólmsá sem var mjög gaman, flúðir alla leiðina niður og svaka hasar. Svo fórum við líka inní Þórsmörk og ég hafði aldrei komið þangað...það er svo ótrúlega fallegt þarna! Göngu félagið sigurður er pottþétt að fara labba yfir fimm vörðuháls einhverntíman og enda í Þórsmörk.
Stelpurnar voru víst með mallorca matarboð sem ég missti af, þær skemmtu sér víst voða vel. En ég er sem betur fer að fara hitta allar þessar elskur í afmælinu hennar Lóu á morgun Hlakka ótrúlega til, verður pottþétt algjör snilld, bleikt þema og svona! Svo er það bara afmælið mitt næstu helgi...fyrir þá sem vita ekki þá á ég afmæli á Laugardaginn 21 Júlí og ég ætla að halda smá grillveislu fyrir stelpurnar mínar, verðum um 20 og svo að sjálfsögðu djamm, svo ef þið hittið mig í bænum munið að óska mér til hamingju

En amma og afi eru komin í smá for-afmælisboð, þannig bæó

Arnrún

p.s. 24 dagar í að ég fer til USA og veit ekki einu sinni hvert:/

Ok damn. Ég var að lenda í svolitlu rosalegu fyrir 1 mínútu og mér fannst ég tilneydd að blogga um það. En þannig er mál með vexti að ég fékk alveg rosalega mikið af öddum allt í einu á msn, alveg u.þ.b. 30 og allt einhverjir útlendingar. Ég blokkaði alla og addaði þeim ekki á meilið mitt nema einum sem hét Dennis, blokkaði hann bara. Svo áðan var hann online og þá ákvað ég að unblokka hann og spurja hann hvar hann hefði fengið meilið mitt og þá kom í ljós að hann hafði fengið það á einhverri kynlífs/deitsíðu.. Svo setti hann á webcam og þá blasti bara við göndull! Bara feitur útlenskur göndull! Ég var sko ekki að fíla hann... En ég tók samt screen shot haha Kannski set ég myndina inn við tækifæri ef það er ekki of gróft.. En ef þið viljið spjalla við netperra þá addiði denniserkmen@hotmail.com

 

-Edda Pétursdóttir 

Þá er helgin liðin og við stúlkurnar komnar heim úr subbulegustu útilegu aldarinnar. Já við kíktum á írska daga og ég tala allavega fyrir mína hönd þegar ég segi að ég er ekki sama manneskjan og ég var fyrir helgina. Það tekur ábyggilega styttri tíma að telja upp hvað maður sá ekki en öfugt.. Allavega við mættum galvaskar á föstudeginum ásamt Bertu, Lóu, Andreu, Sigrúnu og Örnu. Eftir að hafa fylgst áhugasamar með Bertu tjalda fengum við okkur pizzu og svo bara byrjaði sötrið. Það var ekkert smá kósí fyrra kvöldið, við eignuðumst fína nágranna sem voru krakkar úr garðabænum og joinuðum gítarstemmninguna hjá þeim. Þegar líða fór á nóttina vorum við allar dreifðar hér og þar um tjaldstæðið að spjalla við hina og þessa. Sameinuðumst svo í okkar tjaldi og fórum að kúra undir morgun. Sumir fóru meira segja ekkert að sofa því þeir voru uppteknir í slellara, nefni engin nöfn..

Laugardagsmorguninn fór í það að hrekkja fólk sem lá í sakleysi sínu um allt tjaldstæðið. Teiknuðum meðal annars fallega barta á ungan dreng og sungum jólalög á meðan. Síðan var tekinn morgunmatur í bakaríinu á Akranesi og sundferð eftir það. Eftir kvöldmat var reynt að starta drykkjunni aftur. Sumir stóðu sig mun betur en aðrir (TEKÍLA!), ég varð bara slakari með kvöldinu og hætti að drekka um miðnætti og var eiginlega bara edrú þetta kvöld. Sem betur fer því ástandið á fólki varð bara subbulegra og subbulegra. Það sem fyllti endanlega mælinn var þegar einhver strákur ældi næstum því á mig, Bertu og Lóu á sama tíma og við urðum vitni að öðrum strák berössuðum að riðlast á hól... Þá pökkuðum við tjaldinu okkar saman, smöluðum stelpunum í bílana og flúðum. Þarna vorum ég og Berta í miklu ábyrgðarhlutverki sem bílstjórar, algjörlega ósofnar en samt sem áður edrú.. Ég hélt á tímabili að ég myndi bara sofna á stýrið og keyra útaf með okkur allar. Ekki hjálpaði það að Arnrún var alltaf að sofna við öxlina á mér..haha.. Það var allavega rosaleg gott að komast heim og sofna í eigin rúmi. Mér brá síðan alveg rosalega þegar ég vaknaði kl.16 á sunnudeginum. Búin að sofa frá mér allan daginn og var í sjokki. Þetta hefur aldrei gerst áður hjá mér. Eftir að hafa svekkt mig á því í fimm mínútur sofnaði ég aftur og svaf til sex. Dreif mig þá á lappir og fór til Lóu að hitta hana og stelpurnar. Þetta var kveðjustund fyrir Lóu sem snéri aftur til Kárahnjúka í gær. Hennar er náttúrulega sárt saknað.

Jæja þetta er orðin frekar mikil og nákvæm langloka hjá mér. Ætla bara að enda þetta á að minna ykkur Mallorca-stelpur að það er matarboð heima hjá mér næstkomandi laugardag. Hvað viljið þið elda? Endilega komið með hugmyndir (jafnvel breyta til og gera eitthvað annað en kjúklinga tortillas þó þær séu bestar) Læt þetta duga í bili.

María Nielsen

Það eru 25 dagar í Mallorca!

Þetta er upprunalegi hópurinn, því miður kemur
Rúna besta ekki með

En vúhú samt, allir orðnir ógó spenntir!

 Og görls! Það er Mallorca matarboð næstu helgi á laugardaginn og Arnrún er að sjálfsögðu velkomin líka!:* Hlakka til að sjá ykkur þar og vera spenntar saman!

 

Jæja stelpur mínar, helgin er framundan og ég er í helgarfríi í fyrsta skipti í svona mánuð (Húrra fyrir því..). Allavega við ætlum að kíkja á írska daga ekki satt? Það sem ég hef verið að velta fyrir mér er eftirfarandi:

• Hver á tjald (ekki ég..)?
• Hverjir ætla að vera á bíl (kannski ég) ?
• Hvernig fatnaður er viðeigandi? Miðað við veðurspána á að rigna um helgina svo ég skýt á að gúmmistígvél séu góður kostur.
• Hvenær ætlum við að leggja af stað? (ég losna úr vinnunni um þrjúleytið á föstudaginn)

Held að þetta séu svona helstu atriðin. Ég er allavega rosalega spennt fyrir þessu, sérstaklega þar sem ég hef ekki gist í tjaldi síðan ég var svona tólf ára. Jæja ætlaði bara að koma þessum punktum á framfæri. Vonandi eigiði góðan dag í þessu yndislega veðri sem er úti

María Nielsen

HÆHÆHÆ. Ég er í vinnunni og kerfið er bilað svo við getum ekkert gert nema vera á netinu. Mér þótti þetta kjörið tækifæri til að blogga þar sem ég hef ekki gert það í meira en mánuð eða e-ð.

 En það hefur sko margt skemmtilegt verið að gerast í  mínu lífi uppá síðkastið! Eins og margir vita kannski núna fór ég til Akureyrar með nokkrum snillingum og ég stend föst á því að þetta sé mesta snilldarferð sem ég hef farið í, hún var geeðveik! Síðan átti ég afmæli um daginn og hélt uppá það seinustu helgi. Ég fékk ótrúlega flottar gjafir frá öllum sætustu stelpunum mínum, takk aftur:* Það var bara frekar skemmtilegt kvöld, bjuggum til sögu og rapplag og ég veit ekki hvað og hvað. Svo fórum ég og Berta í tvítugs afmæli til Ása á laugardeginum, það var mjög fínt.

Þessa helgi hafði ég planað að fara í útileigu en svo eru ekki færeyskir dagar og það kemst eiginlega enginn út úr bænum svo það er beil á því. Er frekar leið af því að ég kemst ekki á írska daga á Akranesi næstu helgi og aallar stelpurnar ætla og það verður bókað geggjað. Meira að segja Lóa kemur alla leið frá Kárahnjúkum! En ég er nú samt að fara í sumó með uppáhaldinu mínu, Pálmz, svo það er auðvitað gleðiefni. Bara svekkjandi að þetta hittist svona á. Svo að ég hlakka til næstu helgi og svo styttist óðum í Mallorca!! Það verður geðveikt og spenningurinn magnast með hverjum deginum. Það er samt ógeðslega ömurlegt að Arnrún kemst ekki með okkur, sérstaklega í ljósi þess að hún ætlar að yfirgefa okkur í HEILT ÁR! Á ennþá eftir að finna út úr því hvernig ég lifi það af.

En ok kerfið er komið í lag svo ég verð að fara að vinna, vona að ég sé ekki að gleyma neinu mikilvægu.

Jæja stúlkur, ég mátti til með að blogga og segja ykkur aðeins frá ævintýraför okkar Áróru. Við ákváðum nefnilega að fara í smá ferðalag, og kíkja á Kirkjubæjarklaustur að heimsækja Óla Björn og Bjössa því þeir eru að vinna þar. Við byrjuðum á því að fara í Hagkaup að kaupa nesti. Þar voru helstu nauðsynjavörur keyptar, s.s. Doritos, kókómjólk, nammi og gos. Við héldum svo af stað, en að sjálfsögðu stoppuðum við á Subway og fengum okkur djúsí bát. Við ókum svo af stað glaðar í bragði og okkur fannst við vera endalaust á leiðinni, enda tekur þetta einhverja 4 tíma. Við komum svo á klaustrið og tóku Óli og Bjössi vel á móti okkur. Það fyrsta sem við gerðum var að fara að einhverjum fossi og við ætluðum öll að stökkva oní, en ég og Áróra beiluðum og þeir stukku. Eftir það var ég svo þreytt að ég lagðist upp í rúm, en ég fékk ekki mikinn frið því áður en ég vissi var ég ein með 91'módelum og Áróra og Óli á einhverjum bar og Bjössi á trúnó. Ég rak þau bara út með harðri hendi og fór að sofa.

Ath. Mynd hér að neðan

Daginn eftir vöknuðum við Áróra um 11 og keyrðum sömu leið og við höfðum komið til Hvolfsvalla og skelltum okkur á hestbak hjá bónda. Það var fínt, riðum upp á smá fjall og sáum þá yfir nánast allt suðurlandið, mjög næs (Svarta örin). Svo keyrðum við áfram til Selfoss, og því mig langaði að sjá Gullfoss og Geysi (hafði aldrei séð það) þá keyrðum við þangað. Eftir að hafa séð Gullfoss þá gerðum við mistök. (Bleik ör) Í staðin fyrir að fara til baka eins og við áttum að gera, og fara HEIM eins og við vildum gera (á endanum allavega) þá fórum við í smá ævintýraflipp, og keyrðum áfram upp. Áður en við vissum endaði malbikið og við vorum að keyra á möl. Kortalausar og allslausar reiddum við okkur á skilti, en það voru engin skilti á þessum vegi skal ég segja ykkur. Þegar við vorum búnar að keyra í aðeins á veginum fannst okkur við alltaf vera komnar of langt til að snúa við svo við héldum bara áfram. Áfram héldum við endalaust, bjuggumst alltaf við því að þegar við færum yfir næstu heiði þá kæmum við niður á einhvern bæ. En við vorum að keyra í eyðimörk Íslands. Þarna er ekkert! Steinar endalaust. Eftir klukkutíma eða svo sáum við einn fugl og okkur brá hvað það væri líflegt allt í einu. En já við keyrðum endalaust (eða u.þ.b. 2 og hálfan tíma á malarvegi) þangað til vegurinn skiptist í tvennt og við vinstri veginn stóð "Hveravellir, 2km", við hægri veginn stóð "Blöndós 112 km" og skiltið sem benti í áttina sem við vorum að koma úr stóð "Gullfoss 96 km" og "Reykjavík".

Helvítis vesen. Þetta var hjá bláu örinni.

Við ákváðum að kíkja á Hveravelli þar sem það væri svo stutt þangað, og kannski gætu þeir leiðbeint okkur eitthvað. Við fórum þangað og þá er þetta svona tjaldsvæði og gistihús, fyrir fólk sem meikar ekki að keyra meira. Við stoppuðum þar, fengum að hringja heim þar sem það er ekkert símsamband þarna. Við fengum leiðbeiningar hjá manninum sem voru eitthvað á þessa leið "Já haldið áfram á þessum vegi í þessa átt(hann benti í meðfram veginum sem lá að Hvoldsvöllum) og vegurinn er slæmur í korter, svo batnar hann"  "óóóókeeiii.. " sögðu ljóskurnar tvær og við stukkum upp í yarisinn og brunuðum af stað. Við keyrðum áfram á veginum beinustu leið og það á mjög slæmum vegi. Við vorum vissar að við værum að keyra vitlaust, og ætluðum að snúa við, en vildum samt keyra í nokkrar mínútur til viðbótar og athuga með veginn. Allt í einu lá vegurinn niður í mót og við keyrðum það, en áður en við vissum var ekkert nema lausamöl þarna á mjög bröttum vegi og við runnum niður. Þegar við vorum komnar á botninn vorum við vissar um að þetta væri ekki rétt, því vegurinn áfram lá yfir ár og drullu og snjóskafla. Við vorum í sjálfheldu. Við reyndum að komast upp, en þegar við sáum að það væri ekki sjéns að komast upp þessa brekku, ákváðum við að láta reyna á torfærurnar. Okkur tókst að keyra ótrúlega langt á þessum litla bíl, en svo kom smá sprunga og við vorum fastar. Ég reyndi að bakka og fara áfram en ekkert gekk og ég spólaði bara drullu yfir bílinn og inní.(Blár kross) En við Áróra deyjum ekki ráðalausar, og við ákváðum að ganga til baka til Hveravalla og biðja um hjálp. Gangan tók rúma tvo tíma en það var óvenjufljótt að líða. Kannski því við vorum að tala mestallan tímann; "Sko við erum í rassgati Íslands, þetta þarna er ekki mold, þetta er kúkur og Guð er að hlæja að okkur!" - Svona voru samræðurnar að mestu. Sem betur fer hafði mamma kennt mér basic survival methods svo ég sagði við Áróru "Ok, við gætum kannski farið aðeins styttri leið, en Áróra, við erum EKKI að fara af þessum vegi!" Hún samþykkti. Ég held að þetta hafi verið eina góða ákvörðunin sem ég tók þessa helgi, og þessi litlu orð gætu hafa bjargað lífi okkar. Það hljómar kannski ekki þannig núna, en við hefðum vel getað týnst þarna í óbyggðunum og við gátum ekki einusinni hringt í neyðarlínuna. Svo vorum við ekki mjög vel klæddar og það var kalt og rigning.

En loksins komum við aftur að Hveravöllum og bönkuðum upp á hjá mönnunum með lélegu leiðbeiningarnar og sögðum þeim frá vandræðum okkar. Sko ég ætla bara að segja ykkur það að margir hefðu eflaust í okkar sporum grátið eða gefist upp, en við erum bara aðeins of harðgerar og gefumst ekki upp þó að á móti blási. Við felltum ekki tár, þó það væri ærin ástæða til. Klukkan var eitthvað um 23:00 þá og þeir sögðust geta reddað okkur í fyrramálið, og sögðu að við skyldum gista þarna. Þeir áttu 1 kodda og ég leyfði Áróru að sofa með hann en notaði peysuna mína sem kodda í staðin. Svo fengum við 2 lélega svefnpoka og þurrt brauð og smjör að éta. Thanks. Ok þið hugsið örugglega "mikið eru þær vanþakklátar, þær fengu þó að borða og það er örugglega ekki mikið til að borða í óbyggðunum"... en við sáum inn í kælana þeirra og þeir áttu fullt af kókómjólk, jógúrt, gosi og snakki, sem þeir voru að selja en neituðu að selja okkur það.

Ég svaf mjög lítið þessa nótt. Blaut peysa er ekki góður koddi. Svo hugsaði ég alltaf um bílinn þarna útí skurði og hvernig björgunarleiðangurinn yrði daginn eftir. Ég hefði helst viljað hringja í neyðarlínuna og láta þau koma á þyrlu að sækja okkur, mig langaði varla að keyra heim. En það hefði verið að gefast upp, og við gefumst ekki upp.
Svo fóru gaurarnir að sækja bílinn og mjög fljótlega var bíllinn kominn í hlað. Vá hvað ég hefði samt verið til í að þetta hefði gerst kvöldið áður. En allavega við þökkum þeim fyrir hjálpina, en þá rukka þeir okkur fyrir gistinguna! Við vorum í sjokki. Í fyrsta lagi þá hefðum við ekki lent í þessu veseni nema vegna þess að hann var ekki nógu skýr í leiðbeiningunum. Í öðru lagi þá vildum við ekki gista þarna, við neyddumst til þess. Og í þriðja lagi þá kostaði þetta 5.500 krónur! Þetta er ekki það fátækur staður að hann hafi ekki efni á því að hafa okkur þarna, það stoppa þarna einhverjir tugir þúsunda bíla á hverju sumri sagði maðurinn. Við vorum mjög pirraðar. Ok, ég hefði verið til í að borga þeim fyrir björgunina, það er fine. En að rukka okkur fyrir gistingu, kommon. Jæja, við fengum þá á hreint hvert við HEFÐUM átt að fara, sem var ekki niðrí Þjófadali eins og við stefndum, heldur TIL BAKA að skiltunum OG ÞAR ÁFRAM TIL BLÖNDÓSS! Ef hann hefði sagt þetta skýrt kvöldið áður þá hefðum við ekki lent í þessu. Við vorum með kort fyrir framan okkur þá og við skildum samt ekki hvað hann var að tala um. Jesús. En jæja, við vissum það þó núna, svo við brunuðum af stað og ég verð að segja að þessi leið var betri. Skárri vegir, meira að sjá, fín leið. Þegar við komumst samt aftur á malbik þá var gleðin í hámarki.

Á Blöndósi fengum við okkur að borða og slöppuðum af í smá, skiptum um föt og svona. Við keyrðum af stað svo og þegar ég var komin svolítið út úr bænum þá er ég að keyra aðeins yfir löglegum hraða í smá stund. Ég var á 106, sem er ekkert brjálaðslega mikið þegar maður er á beinum og löngum vegum útá landi. En það var nóg til fyrir radarmæli löggunnar og ég var tekin. Svekk. (Rauða örin). Það var samt síðasta svekkelsi ferðarinnar og gekk hún ágætlega eftir þetta.

Þegar við loksins komumst heim í siðmenninguna komu gleðitár (eða hefðu komið ef við værum ekki svona harðar). Við þrifum bílinn og fundum 2 gemsa í honum, ekki slæmt. Síminn hans Óla og örugglega Bjössa líka.

En jæja, þannig var ævintýrið okkar. Þið sjáið alla leiðina sem við keyrðum á myndinni hérna.

Ykkar einlæg,
Edda Pétursdóttir

Einu sinni var Brjánn typpalingur strippandi og honum stóð mikið. En Sigurður kom standandi glaður inn eins og Guðrún sem er hóra. Blautböllur í píkuslíminu þínu sem gerir Eddu Maríu að hóru frosksins útaf mömmu hennar..

Hver veit hvernig þessi spennandi saga endar?

 

Það fáum við að vita í næsta þætti.

 

Það er lítið að gera í vinnunni núna svo ég ákvað að deila aðeins með ykkur hvað ég get verið ótrúlega seinheppin stundum.

Jæja ég mætti hress í vinnuna í dag, er á Laugaveginum og það er ákveðin stemmning í því að þurfa bara hlaupa yfir götuna í vinnuna (nei ég er ekki að vinna á Vegas heldur Friis&company). Allavega eftir hádegið var ég orðin svöng og stökk yfir í Bónus og keypti mér þetta líka fína salat. Það fylgdi þúsundeyjasósa með sem ég ákvað að láta bara í litlu magni á salatið (allt er gott í hófi) og þess vegna gerði ég bara lítið gat á pakkninguna. En nei í stað þess að það kæmi bara smá sósa á salatið þá sprakk þetta þegar ég kreisti og ég fékk sósuna alla yfir mig og nýja bolinn minn. Þarna var ég í smá bobba því ég varð að fara úr bolnum og var bara í litla hlýrabolnum mínum innan undir. Gengur víst ekki að vera þannig í Friis, núna hefði komið sér vel að vera á Vegas.. Þar sem búðin mín selur ekki neinn fatnað heldur meira fylgihluti, nærföt, skartgripi og skó varð ég að búa til nýtt outfit úr náttkjól og belti. Flott það, ég varð meira segja pínu sátt með útkomuna.

Eftir þetta bakfall lenti ég í því að vera aðstoða hálf heyrnalausa konu við að máta skó, ekkert að því. Við stóðum þarna og hálf görguðum á hvor aðra og loksins komumst við á þá niðurstöðu að hún þyrfti stærra númer í skónum. Ég skaust inn á lager til að finna þá. Lagerinn okkar er ekki stór og frekar troðinn, þannig ég stóð á kassa til að reyna ná í skóna sem voru svo heppilega staðsettir efst í einni af hillunum. Þegar ég næ taki í kassann hrinur hillan og allir skókassarnir úr henni og auðvitað allir beint í fangið á mér þó flestir í hausinn. Þarna varð ég frekar þakklát að konan frammi var svona mikið heyrnaskeyrt og heyrði ekki öskrin í mér þegar ég varð undir öllum skónum. Ég fann samt hennar kassa í hrúgunni, fór fram og lét eins og ekkert væri. Hún rétt svo mátaði þá og sagði svo: Hmmm... Veistu ég held að ég sé ekkert svo hrifin af þeim. Ég ætla ekki að fá þá. Ég brosti í gegnum tárin og gargaði bara á móti að það væri nú ekkert mál.. Ein sem vissi ekki hvað ég gekk í gegnum til að hún gæti mátað.

Já maður á sína daga. Ég er samt spennt fyrir kvöldinu, afmælismatarboð með öllum þessum hressu og sætu stelpum hjá Kristínu. Getur ekki klikkað. Ég stefni samt á að vera Edrú-Palli í kvöld því það er vinnuhelgi framundan. Svo luma ég enn þá á myndum frá akureyri, stefni á að koma þeim á síðuna sem fyrst. Læt þetta duga í bili, góða helgi!

 

María Nielsen

 

 

Hææhæ! Þessum hérna sætu píum:

 

..er boðið í afmælið mitt á föstudaginn! Og ég sendi ykkur öllum sms af netinu en stundum kemur það ekki svo þá vitið þið það núna og látið mig vita hvort þið komist..

P.S. Afmógjafir eru vel þegnar! (eða þúst þið komist ekki inn án þeirra og eikkað )

 

Var að setja inn myndir frá snilldar ferðinni okkar til akureyrar! Fleiri myndir frá því á b.c.is/basl- og svo koma maríu myndir innan skamms

Takk fyrir frábæra ferð ásturnar mínar;*

Arnrún